Ο Χρήστος είναι σήμερα 12 ετών, μοναδικός και σίγουρα πολύ αγαπητός. Γεννήθηκε στην Αθήνα, όταν η μεγαλύτερή του αδερφή ήταν ήδη 8 ετών. Η διάγνωση του αυτισμού για εμάς ήρθε στους 16 περίπου μήνες, αφού  είχαμε ήδη διακρίνει πολλά σημάδια του. Στην αρχή για όλους μας όπως ήταν φυσικό ήταν ένα σοκ μια βουτιά στο άγνωστο και ξεκινήσαμε να κολυμπάμε χωρίς σανίδα σωτηρίας. Μετά από πολλά χρόνια αγώνων με θεραπευτικά κέντρα, δομές, γιατρούς, φάρμακα, εξετάσεις, δυσκολίες στην ομαλή καθημερινή οικογενειακή ζωή και λειτουργία, έχουμε μάθει πάρα πολλά. Δεν θα είμαστε πια ποτέ οι ίδιοι, είναι σαν να γεννηθήκαμε και εμείς ξανά μαζί με τον Χρήστο. Μας δίδαξε μια νέα ζωή με νέες αξίες και όνειρα, με νέους στόχους και βασικότερο όλων, να εκτιμάμε και το πιο μικρό πράγμα. Μέσα σε όλα τα εμπόδια που μας έβαλαν ήταν και η μάχη με υπηρεσίες και η υπεράσπιση των δικαιωμάτων του μικρού. Αυτή ήταν και η τελευταία πιο σημαντική μάχη που δώσαμε και ακόμα κρατά. Αυτή είναι και η αιτία που ξεχείλισε το ποτήρι για εμάς. Όταν παρόλες τις δυσκολίες μας, λόγω του ότι ο αυτισμός είναι κάτι άγνωστο και δεν επιδέχεται συγκεκριμένης θεραπείας, μας εκμεταλλεύτηκαν, μας κακοποίησαν και καταχράστηκαν την εξουσία τους. Είπαμε ότι ήρθε η ώρα να κάνουμε κάτι πριν είναι αργά. Όσα χρόνια έχουν μείνει θα παλέψουμε να αλλάξουμε τον αυτισμό και ειδικά τον βαρύ και την εικόνα του και μαζί να προστατεύσουμε και άλλα παιδιά από τις δαγκάνες του τέρατος που δεν υπολογίζει ανάγκες και παιδικές φωνές. Θα παλέψουμε για την σωστή έγκαιρη εκπαίδευση αυτών των παιδιών και για την μετέπειτα ομαλή ένταξή τους σε δομές που θα είναι ειδικές για αυτά χωρίς πλέον να νιώθουν παρείσακτα. Θα είναι η δική τους δομή ο δικός τους γαλήνιος κόσμος χωρίς κακοποίηση χωρίς εκμετάλλευση και μόνο με αγάπη. Ο Χρήστος είναι ο οδηγός μας, αυτός μας έδειξε τον δρόμο…με τις πολλές λακκούβες. Τον δρόμο που πρέπει να φτιάξουμε εμείς για αυτόν. Τον δρόμο που κανείς άλλος δεν χάραξε γιατί δεν μπόρεσε, γιατί δεν νοιάστηκε. Είναι χρέος μας ιερό απέναντι στον μικρό μας και απέναντι σε όλα τα παιδιά που δεν ρωτήθηκαν αν θέλουν να γεννηθούν σε έναν τόσο αρνητικό κόσμο, στον οποίο δεν έχουν κανένα δικαίωμα στην πράξη. Θα είμαστε κοντά στον Χρήστο μας μέχρι την τελευταία μας ανάσα και δίπλα σε όποιο παιδί μας χρειάζεται και στην οικογένειά του. Θα είμαστε ο φάρος για να πορευτούν κι άλλοι γονείς πλέον, χωρίς να φοβούνται, χωρίς να ντρέπονται. Ο Χρήστος μας έμαθε την αληθινή αγάπη που μέχρι πριν δεν γνωρίζαμε ότι υπήρχε…εμείς τώρα έχουμε χρέος να του δώσουμε παραπάνω χρόνια ζωής με ποιότητα. Είστε μαζί μας;;